ស្តារបាក់កូរ៉េ

ទិដ្ឋភាពទូទៅ

យោងតាមវិគីភីឌា ស្តារបាក់កូរ៉េ (Starbucks Coffee Korea Co., Ltd.) គឺជាក្រុមហ៊ុនហាងកាហ្វេធំជាងគេមួយនៅអាស៊ី និងជាដៃគូបណ្ដាក់រួមដ៏សំខាន់រវាងសហគ្រាសស្តារបាក់អន្តរជាតិ និងក្រុមហ៊ុន ហុងសាន់ (Shinsegae Group) របស់កូរ៉េខាងត្បូង។ ក្រុមហ៊ុនមានទីស្នាក់ការកណ្ដាលនៅទីក្រុងសេអ៊ូល ហើយជាទីផ្សារដែលមានលំដាប់ខ្ពស់បំផុតមួយក្នុងប្រព័ន្ធស្តារបាក់សាកល ទាំងផ្នែកចំនួនសាខា និងឥទ្ធិពលវប្បធម៌។ តាមគេហទំព័ររបស់ក្រុមហ៊ុន នៅឆ្នាំ ២០២៣ ស្តារបាក់កូរ៉េមានហាងជាង ១,៦០០ សាខា ហើយបម្រើអតិថិជនរាប់លាននាក់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ចាប់ពីសិស្សនិស្សិតរហូតដល់អ្នកជំនួញ។ ភាពលេចធ្លោរបស់វាមិនត្រឹមតែស្ថិតនៅលើទំហំអាជីវកម្មប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជានិមិត្តរូបនៃការផ្លាស់ប្ដូររបៀបរស់នៅនៅកូរ៉េខាងត្បូងដែរ។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ហាងស្តារបាក់នៅកូរ៉េខាងត្បូងមានការប្រមូលផ្ដុំយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងតំបន់ទីក្រុង ពិសេសរាជធានីសេអ៊ូល និងទីក្រុងធំៗដូចជា ពូសាន (Busan) និងអ៊ីនឆន (Incheon)។ តាមការប៉ាន់ស្មានពីអ្នកវិភាគឧស្សាហកម្ម ក្នុងក្រុងសេអ៊ូលតែមួយមានសាខាច្រើនជាង ៥០០ សាខា ដែលធ្វើឲ្យហាងកាហ្វេនេះក្លាយជាផ្នែកមួយនៃទិដ្ឋភាពផ្លូវប្រចាំថ្ងៃ។ ក្រុមហ៊ុនជួលនិយោជិកជាង ២០,០០០ នាក់ (តាមរបាយការណ៍ប្រចាំឆ្នាំ ២០២២) ដែលភាគច្រើនជាយុវជនអាយុចន្លោះ ២០-៣០ ឆ្នាំ។ អតិថិជនរបស់ស្តារបាក់ក៏មានភាពចម្រុះដែរ ដោយក្រុមនិស្សិតប្រើប្រាស់ហាងជាកន្លែងសិក្សា ខណៈបុគ្គលិកការិយាល័យយកកាហ្វេទៅជាមួយ។ លក្ខណៈនេះបានធ្វើឲ្យស្តារបាក់ក្លាយជាកន្លែងដែលគ្របដណ្ដប់ស្ទើរគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈក្នុងសង្គមកូរ៉េ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

តាមវិគីភីឌា ហាងស្តារបាក់ដំបូងនៅកូរ៉េខាងត្បូងបានបើកដំណើរការនៅថ្ងៃទី ២៧ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ១៩៩៩ ក្បែរសាកលវិទ្យាល័យអ៊េហា (Ewha Womans University) ក្នុងតំបន់ស៊ិនឈុននៃទីក្រុងសេអ៊ូល។ ការចូលទីផ្សារនេះកើតចេញពីកិច្ចព្រមព្រៀងបណ្ដាក់រួម ៥០/៥០ រវាងស្តារបាក់អន្តរជាតិ និងក្រុមហ៊ុនហុងសាន់ ដែលជាក្រុមហ៊ុនដឹកទំនិញយក្សរបស់កូរ៉េ។ ក្នុងអំឡុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ២០០០ ក្រុមហ៊ុនបានពង្រីកសាខាយ៉ាងលឿន៖ ឈានដល់ ១០០ សាខានៅឆ្នាំ ២០០៥ និង ៥០០ សាខានៅឆ្នាំ ២០១១។ តាមការរាយការណ៍របស់កាសែត The Korea Times នៅពាក់កណ្ដាលទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ២០១០ ទីផ្សារកាហ្វេនៅកូរ៉េបានផ្ទុះកំណើន ហើយស្តារបាក់ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាកត្តាជំរុញដ៏សំខាន់។

ការផ្លាស់ប្ដូរដ៏គួរឲ្យកត់សម្គាល់បានកើតឡើងនៅឆ្នាំ ២០២១ នៅពេលដែលស្តារបាក់អន្តរជាតិបានលក់ភាគហ៊ុនមួយចំនួនធំទៅឲ្យក្រុមហ៊ុនហុងសាន់ និងក្រុមហ៊ុនវិនិយោគ GIC របស់រដ្ឋាភិបាលសិង្ហបុរី (តាមសារព័ត៌មាន Reuters)។ ជាលទ្ធផល ហុងសាន់បានក្លាយជាម្ចាស់ភាគហ៊ុនធំជាងគេ ដែលផ្ដល់ឯករាជ្យភាពកាន់តែច្រើនដល់សាខាកូរ៉េក្នុងការសម្រេចចិត្តយុទ្ធសាស្ត្រ និងការប្រកួតប្រជែងជាមួយម៉ាកក្នុងស្រុក។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ស្តារបាក់កូរ៉េបានដើរតួនាទីយ៉ាងសកម្មក្នុងសេដ្ឋកិច្ចកូរ៉េ។ តាមរបាយការណ៍របស់កាសែត Maeil Business Newspaper ប្រាក់ចំណូលរបស់ក្រុមហ៊ុនបានគិតជាទឹកប្រាក់រាប់ពាន់លានដុល្លារអាមេរិកក្នុងមួយឆ្នាំៗ ហើយវាក៏ជាអ្នកបង់ពន្ធដ៏សំខាន់និងបង្កើតការងារផ្ទាល់ផងដែរ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ក្រុមហ៊ុនបានជំរុញខ្សែចង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ក្នុងស្រុក ចាប់ពីផលិតកម្មកែវ រហូតដល់សេវាកម្មដឹកជញ្ជូន។

ផ្នែកវប្បធម៌ ការចូលមកនៃស្តារបាក់បានផ្លាស់ប្ដូរទម្លាប់ផឹកកាហ្វេរបស់ប្រជាជនកូរ៉េពីហាងប្រពៃណីមកជាកន្លែងទាន់សម័យ (តាមវិគីភីឌា)។ បាតុភូត “កាហ្វេសិក្សា” ដែលសិស្សអង្គុយធ្វើកិច្ចការសាលានៅក្នុងហាង បានក្លាយជារូបភាពធម្មតាក្នុងសង្គម។ ស្តារបាក់ក៏បានប្រែប្រួលមុខម្ហូបឲ្យសមស្របនឹងរសជាតិក្នុងស្រុក ដូចជាភេសជ្ជៈដែលមានគ្រឿងផ្សំប្រពៃណី និងការរចនាកែវដែលប្រមូលបានពេញនិយម ដែលជំរុញឲ្យមានវប្បធម៌ប្រមូលទុក (collecting culture) ក្នុងចំណោមយុវជន។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ស្តារបាក់កូរ៉េស្ថិតក្នុងពន្លឺនៃព័ត៌មានស្ដីពីលក្ខខណ្ឌការងារ និងសិទ្ធិពលករ។ តាម Yonhap News Agency កម្មករនៅស្តារបាក់បានបង្កើតសហជីពដំបូងនៅឆ្នាំ ២០២១ ហើយបានធ្វើកូដកម្មនិងបាតុកម្មជាបន្តបន្ទាប់ទាមទារឲ្យមានដំឡើងប្រាក់ឈ្នួល និងកាត់បន្ថយបន្ទុកការងារ។ នៅដើមឆ្នាំ ២០២៥ ការតវ៉ាទ្រង់ទ្រាយធំនៅសេអ៊ូលបានទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍ពីប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយអន្តរជាតិ ដែលបង្ហាញពីបញ្ហាវិសមភាពក្នុងឧស្សាហកម្មសេវាកម្មនៅកូរ៉េ។

ស្របពេលជាមួយគ្នានេះ ក្រុមហ៊ុនក៏បានប្រកាសគំនិតផ្ដួចផ្ដើមបរិស្ថានផងដែរ ដូចជាការលុបបំបាត់ចំបើងប្លាស្ទិក និងការលើកទឹកចិត្តឲ្យអតិថិជននាំយកកែវផ្ទាល់ខ្លួន (តាមគេហទំព័រ Starbucks Korea)។ សម្រាប់អ្នកអានរបស់ KhmerPulse ដែលតាមដាននិន្នាការអាជីវកម្មប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ និងសិទ្ធិកម្មករនៅអាស៊ី ករណីស្តារបាក់កូរ៉េផ្ដល់នូវមេរៀនដ៏សំខាន់អំពីតុល្យភាពរវាងកំណើនសេដ្ឋកិច្ច និងយុត្តិធម៌សង្គម។