ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាម Wikipedia កងកម្លាំង Sturmabteilung ឬហៅកាត់ថា SA គឺជាកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធឯកជនដើមដំបូងគេរបស់ អាដុល ហ៊ីត្លែរ និងគណបក្សណាស៊ីនៅប្រទេសអាល្លឺម៉ង់។ កងកម្លាំងនេះបានដើរតួយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការជួយឲ្យហ៊ីត្លែរឡើងកាន់អំណាចនាទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩២០ និងដើមឆ្នាំ១៩៣០។ Wikipedia បានបញ្ជាក់ថា គោលបំណងចម្បងរបស់ SA រួមមានការការពារពិធីប្រមូលផ្ដុំនិងកិច្ចប្រជុំនានារបស់គណបក្សណាស៊ី ការរារាំងនិងរំខានកិច្ចប្រជុំរបស់គណបក្សប្រឆាំង ការប្រយុទ្ធជាមួយកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធរបស់គណបក្សនយោបាយដទៃទៀត ជាពិសេសគឺកងកម្លាំង Roter Frontkämpferbund របស់គណបក្សកុម្មុយនីសអាល្លឺម៉ង់ (KPD) និង Reichsbanner Schwarz-Rot-Gold របស់គណបក្សសង្គមប្រជាធិបតេយ្យអាល្លឺម៉ង់ (SPD) ព្រមទាំងការគំរាមកំហែងដល់ជនជាតិរ៉ូម៉ានី ក្រុមសហជីពការងារ និងជាពិសេសបំផុតគឺជនជាតិជ្វីហ្វ។ តាមរយៈសកម្មភាពទាំងនេះ SA បានក្លាយជាឧបករណ៍ដ៏គួរឱ្យខ្លាចក្នុងដៃហ៊ីត្លែរ និងមានឥទ្ធិពលមិនអាចកាត់ថ្លៃបានលើនយោបាយអាល្លឺម៉ង់។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

Wikipedia បានរាយការណ៍ថា កងកម្លាំង SA បានធ្វើប្រតិបត្តិការនៅទូទាំងទឹកដីអាល្លឺម៉ង់ ដោយមានវត្តមានខ្លាំងនៅតាមទីក្រុងសំខាន់ៗដូចជា ណូរិមបឺក និងបែរលីន ជាដើម។ សមាជិករបស់ពួកគេ ដែលជាទូទៅត្រូវបានគេហៅថា "ពួកអាវត្នោត" (Brownshirts) ដោយសារឯកសណ្ឋានពណ៌ត្នោតរបស់ពួកគេ ភាគច្រើនជាយុវជនដែលខឹងសម្បារនឹងស្ថានភាពនយោបាយ និងអតីតយុទ្ធជនសង្គ្រាមលោកលើកទី១ ដែលមានអារម្មណ៍ថាប្រទេសរបស់ពួកគេត្រូវបានអាម៉ាស់ដោយសន្ធិសញ្ញាវែសាយ។ យោងតាមរូបថតបណ្ណសារដែលបានផ្សព្វផ្សាយដោយ Wikipedia អង្គភាព SA ក៏មានការបែងចែកឯកទេសដូចជា Marine-Sturmabteilung (កងកម្លាំងជើងទឹក) ដែលសមាជិកម្នាក់ៗពាក់ឯកសណ្ឋានពិសេស និងមានសញ្ញាណកអាវបង្ហាញពីអង្គភាពរបស់ខ្លួន (ឧទាហរណ៍ Sturm 22 / Standarte 1)។ ការរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធយោធានេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីមហិច្ឆិតារបស់ SA ក្នុងការក្លាយជាកម្លាំងយោធាជំនួសកងទ័ពផ្លូវការរបស់រដ្ឋ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

តាមការរាយការណ៍របស់ Wikipedia កងកម្លាំង SA ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩២០ ជាក្រុមការពារសន្តិសុខសម្រាប់កិច្ចប្រជុំរបស់គណបក្សណាស៊ី។ នៅក្រោមការដឹកនាំរបស់លោក អឺនស្ត រ៉ឹម (Ernst Röhm) ដែលបានឡើងជាអគ្គសេនាធិការនៅឆ្នាំ១៩៣១ យោងតាមចំណងជើងរូបភាពបណ្ណសារ SA បានរីកធំធាត់យ៉ាងឆាប់រហ័ស រហូតដល់មានសមាជិករាប់លាននាក់។ កម្លាំងដ៏ធំសម្បើមនេះបានជួយហ៊ីត្លែរក្នុងការបំភិតបំភ័យគូប្រជែងនយោបាយ ប៉ុន្តែវាក៏បានក្លាយជាការគំរាមកំហែងដល់អំណាចរបស់ហ៊ីត្លែរផ្ទាល់ដែរ។ Wikipedia បានបង្ហាញថា ក្រោយពេលហ៊ីត្លែរឡើងជាអធិការបតីនៅឆ្នាំ១៩៣៣ ភាពតានតឹងរវាង SA និងស្ថាប័នយោធាផ្លូវការ ព្រមទាំង SS របស់ហ៊ីម្លែរ បានកើនឡើង។ រូបថតបណ្ណសារដែលមានចំណងជើងថា "ស្ថាបនិកនៃការបោសសម្អាត" បានបង្ហាញពីហ៊ីត្លែរ ហ្គោរីង ហ្គោប៊ែលស៍ និងហែស ជាអ្នកដឹកនាំផែនការបោសសម្អាតនេះ ដោយមានតែហ៊ីម្លែរ និងហេដ្រីចដែលមិនមានវត្តមានក្នុងរូបថត។ ព្រឹត្តិការណ៍ដ៏ឃោរឃៅនេះ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា "រាត្រីនៃកាំបិតវែង" (Night of the Long Knives) បាននាំឱ្យមានការសម្លាប់រង្គាលមេដឹកនាំ SA រួមទាំងរ៉ឹមផ្ទាល់តែម្តង។ បន្ទាប់ពីឆ្នាំ១៩៣៤ អំណាចនិងឥទ្ធិពលរបស់ SA បានធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង ហើយតួនាទីរបស់វាត្រូវបាន SS កាន់កាប់ជាបន្តបន្ទាប់។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

Wikipedia បានរាយការណ៍ថា កងកម្លាំង SA មិនមែនគ្រាន់តែជាក្រុមប្រដាប់អាវុធប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏មានដៃជើងផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចផងដែរ។ គេបានរកឃើញថា SA បានបង្កើតក្រុមហ៊ុនបារីម៉ាក Sturm ដែលតាមរយៈយុទ្ធសាស្ត្រទីផ្សារ បានជួយផ្សព្វផ្សាយទាំងផលិតផល និងទាំងការលើកទឹកចិត្តឱ្យចូលបម្រើក្នុងជួរយោធា។ ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មរបស់ក្រុមហ៊ុននេះ ត្រូវបានចុះផ្សាយក្នុងបណ្ណសាររូបភាពរបស់ Wikipedia ជាភស្តុតាងនៃទំនាក់ទំនងរវាងអំពើហិង្សា នយោបាយ និងពាណិជ្ជកម្ម។ ផ្នែកវប្បធម៌វិញ SA បានដើរតួនាទីយ៉ាងសកម្មក្នុងការកសាងនិមិត្តសញ្ញានៃចលនាណាស៊ី តាមរយៈក្បួនដង្ហែធំៗ ដូចជាពិធីប្រមូលផ្តុំនៅទីក្រុងណូរិមបឺកឆ្នាំ១៩២៩ ដែលត្រូវបានថតទុកក្នុងរូបភាពបណ្ណសារមួយទៀត។ ការគោរពសញ្ញាណ (salute) និងការដង្ហែក្បួនរបស់ SA បានក្លាយជាសារដ៏មានឥទ្ធិពលក្នុងការបំភ័យសត្រូវ និងបំផុសការគាំទ្រ។ លើសពីនេះ កាំបិត SA (SA knife) ដែលត្រូវបានថតទុកក្នុងរូបភាពមួយទៀត គឺជានិមិត្តសញ្ញានៃកម្លាំងនិងភាពសាហាវយង់ឃ្នងរបស់កងកម្លាំងនេះ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

ទោះបីជាកងកម្លាំង SA ត្រូវបានកាត់បន្ថយអំណាចនិងលែងមានតួនាទីសំខាន់ក្រោយឆ្នាំ១៩៣៤ ក៏ដោយ តាម Wikipedia បេតិកភណ្ឌរបស់វានៅតែបន្សល់ទុកជាមេរៀនដ៏សំខាន់ដល់ពិភពលោក។ ការសិក្សាអំពី SA ជួយឱ្យអ្នកប្រវត្តិសាស្ត្រនិងអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនយោបាយយល់ពីរបៀបដែលកម្លាំងប្រដាប់អាវុធឯកជនអាចជួយឱ្យរបបផ្តាច់ការឡើងកាន់អំណាច។ នៅកម្ពុជា ប្រវត្តិសាស្ត្រនេះអាចផ្តល់ជាមេរៀនដ៏មានតម្លៃអំពីការគ្រប់គ្រងអំណាច និងការទប់ស្កាត់អំពើហិង្សានយោបាយ។ រូបភាព និងវត្ថុតំណាងដូចជាកាំបិត SA ដែលត្រូវបានរក្សាទុកក្នុងសារមន្ទីរ គឺជាការរំលឹកដ៏គួរឱ្យខ្លាចនៃអំពើហិង្សាដែលបានកើតឡើង និងសារៈសំខាន់នៃការការពារសិទ្ធិមនុស្ស និងលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ។ យោងតាម Wikipedia ការស្រាវជ្រាវលើប្រធានបទនេះនៅតែបន្ត ហើយវានៅតែជាផ្នែកមួយនៃការពិភាក្សាអំពីនយោបាយជ្រុលនិយមនៅទូទាំងពិភពលោក។