ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

សង្គ្រាមនាវាដឹកប្រេង គឺជាស៊េរីនៃការវាយប្រហារយោធាដែលប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ និងអ៊ីរ៉ាក់ បានធ្វើឡើងទៅលើនាវាពាណិជ្ជកម្ម នៅក្នុងឈូងសមុទ្រពែរ្ស និងច្រកសមុទ្រហ័រមូស ចាប់ពីឆ្នាំ១៩៨១ ដល់ឆ្នាំ១៩៨៨។ តាម Wikipedia សង្គ្រាមនេះជាផ្នែកមួយនៃសង្គ្រាមអ៊ីរ៉ង់–អ៊ីរ៉ាក់ ដែលជាជម្លោះដ៏យូរអង្វែងនៅតំបន់ឈូងសមុទ្រ។

Wikipedia បានរាយការណ៍ថា អ៊ីរ៉ាក់ទទួលខុសត្រូវចំពោះការវាយប្រហារចំនួន ២៨៣ ដង រីឯអ៊ីរ៉ង់វិញមានចំនួន ១៦៨ ដង។ សរុបបូករួមគ្នា គេអាចមើលឃើញថាមានការវាយប្រហារជាង ៤៥០ ដង ដែលបានកើតឡើងលើផ្លូវសមុទ្រដឹកជញ្ជូនសំខាន់មួយរបស់ពិភពលោក។

ចំណុចដែលធ្វើឱ្យសង្គ្រាមនេះមានសារៈសំខាន់ គឺប្រភេទគោលដៅរបស់វា។ ការវាយប្រហារទាំងនោះមិនបានសំដៅលើកងទ័ព ឬមូលដ្ឋានយោធាដោយផ្ទាល់ទេ ប៉ុន្តែសំដៅលើនាវាពាណិជ្ជកម្ម និងនាវាដឹកប្រេង ដែលកំពុងធ្វើដំណើរកាត់តំបន់ឈូងសមុទ្រពែរ្ស។ តាម Wikipedia ការវាយប្រហារនេះបានអូសបន្លាយរយៈពេលប្រាំពីរឆ្នាំ ហើយបានក្លាយជាផ្នែកមួយដ៏គួរឱ្យកត់សម្គាល់នៃសង្គ្រាមអ៊ីរ៉ង់–អ៊ីរ៉ាក់។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

តំបន់ដែលការវាយប្រហារបានកើតឡើង គឺឈូងសមុទ្រពែរ្ស និងច្រកសមុទ្រហ័រមូស។ នេះជាតំបន់សមុទ្រដែលស្ថិតនៅចន្លោះប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ និងឧបទ្វីបអារ៉ាប់ ហើយច្រកសមុទ្រហ័រមូសជាច្រកចេញចូលតូចចង្អៀតដែលភ្ជាប់ឈូងសមុទ្រពែរ្សទៅកាន់សមុទ្រធំខាងក្រៅ។ ដោយសារទីតាំងភូមិសាស្ត្រនេះ ការវាយប្រហារលើនាវានៅក្នុងតំបន់បានប៉ះពាល់ដល់ផ្លូវដឹកជញ្ជូនអន្តរជាតិដោយផ្ទាល់។

នៅជុំវិញឈូងសមុទ្រនេះ មានប្រទេសជាច្រើន ដែលប្រជាជននិយាយភាសាផ្សេងៗគ្នា ជាពិសេសភាសាពែរ្ស នៅខាងអ៊ីរ៉ង់ និងភាសាអារ៉ាប់ នៅតាមរដ្ឋអារ៉ាប់ជុំវិញឈូងសមុទ្រ។ គួរកត់សម្គាល់ថា ឯកសារយោងរបស់ Wikipedia ដែលបានផ្តល់មកនេះ មិនបានផ្តល់ទិន្នន័យអំពីចំនួនប្រជាជន ឬស្ថិតិប្រជាសាស្ត្រលម្អិតនៃតំបន់នោះទេ។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

តាម Wikipedia ការវាយប្រហារបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ១៩៨១ ហើយបានបន្តរហូតដល់ឆ្នាំ១៩៨៨ ពោលគឺពេញមួយរយៈពេលដ៏យូរនៃសង្គ្រាមអ៊ីរ៉ង់–អ៊ីរ៉ាក់។ ភាគីទាំងពីរបានវាយប្រហារនាវាពាណិជ្ជកម្មក្នុងឈូងសមុទ្រពែរ្ស និងច្រកសមុទ្រហ័រមូស ដោយយោងតាមតួលេខរបស់ Wikipedia អ៊ីរ៉ាក់មានការវាយប្រហារច្រើនជាងអ៊ីរ៉ង់យ៉ាងច្បាស់លាស់ គឺ ២៨៣ ដង ធៀបនឹង ១៦៨ ដង។

នៅឆ្នាំ១៩៨៧ ជម្លោះនេះបានពង្រីកវិសាលភាពដោយមានការចូលរួមពីកងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិក ក្នុងនាមជាកម្លាំងអមសង្កមនាវាដឹកប្រេង។ តាមការពិពណ៌នានៃរូបភាពដែលដកស្រង់ចេញពី Wikipedia នៅថ្ងៃទី២១ តុលា ១៩៨៧ នាវាចម្បាំង USS Hawes, USS William H. Standley និង USS Guadalcanal បានអមសង្កមនាវាដឹកប្រេងឈ្មោះ Gas King នៅក្នុងឈូងសមុទ្រពែរ្ស។

បន្ទាប់មក នៅថ្ងៃទី១៨ មេសា ១៩៨៨ កងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកបានវាយប្រហារនាវាចម្បាំងអ៊ីរ៉ង់ IRIS Sahand ក្នុងប្រតិបត្តិការឈ្មោះ Praying Mantis។ តាមការពិពណ៌នារូបភាពរបស់ Wikipedia នាវានោះបានឆេះពីក្បាលរហូតដល់កន្ទុយ។ ការវាយប្រហារលើនាវាពាណិជ្ជកម្មបានបន្តរហូតដល់ឆ្នាំ១៩៨៨ ដែលជាឆ្នាំបញ្ចប់នៃរយៈពេលដែល Wikipedia កំណត់សម្រាប់សង្គ្រាមនាវាដឹកប្រេង។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចនៃសង្គ្រាមនេះគឺជាក់លាក់ណាស់៖ ដោយសារគោលដៅនៃការវាយប្រហារគឺនាវាពាណិជ្ជកម្ម និងនាវាដឹកប្រេង ការវាយប្រហារទាំងនោះបានប៉ះពាល់ដល់ការដឹកជញ្ជូនតាមសមុទ្រ និងការដឹកជញ្ជូនប្រេងក្នុងឈូងសមុទ្រពែរ្ស ដែលជាផ្លូវពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិដ៏សំខាន់។ តាម Wikipedia ការវាយប្រហារទាំងនេះគឺជាផ្នែកនៃយុទ្ធនាការយោធារបស់ភាគីទាំងពីរ ហើយមិនមែនជាឧបទ្ទវហេតុដាច់ដោយឡែកនោះទេ។

ចំពោះវប្បធម៌ ឯកសារយោងមិនបានផ្តល់ព័ត៌មានលម្អិតទេ។ អ្វីដែលអាចកត់សម្គាល់បានគឺថា ឈ្មោះ "សង្គ្រាមនាវាដឹកប្រេង" ត្រូវបានប្រើដើម្បីសំដៅលើដំណាក់កាលជាក់លាក់នៃជម្លោះអ៊ីរ៉ង់–អ៊ីរ៉ាក់ ដែលការវាយប្រហារលើការដឹកជញ្ជូនតាមសមុទ្របានក្លាយជាលក្ខណៈសម្គាល់ចម្បង។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

សម្រាប់អ្នកអាន KhmerPulse សង្គ្រាមនាវាដឹកប្រេងជាករណីប្រវត្តិសាស្ត្រដែលបង្ហាញពីរបៀបដែលជម្លោះនៅតំបន់ឈូងសមុទ្រពែរ្ស និងច្រកសមុទ្រហ័រមូស អាចពង្រីកឥទ្ធិពលរបស់ខ្លួនទៅលើការដឹកជញ្ជូនថាមពល និងពាណិជ្ជកម្មពិភពលោក។ តំបន់នេះនៅតែជាផ្លូវដឹកជញ្ជូនសំខាន់ ដូច្នេះរាល់ភាពតានតឹងដែលកើតឡើងនៅទីនោះ តែងតែទាក់ទាញការយកចិត្តទុកដាក់ពីសាធារណជនអន្តរជាតិ។

ដោយសារប្រេងឥន្ធនៈជាទំនិញដែលពាណិជ្ជកម្មឆ្លងកាត់ផ្លូវសមុទ្រនេះ ការសិក្សាអំពីសង្គ្រាមនាវាដឹកប្រេងជួយឱ្យយើងយល់ពីទំនាក់ទំនងរវាងជម្លោះយោធា និងតម្លៃថាមពល។ តាម Wikipedia ការវាយប្រហារចំនួន ២៨៣ ដងពីអ៊ីរ៉ាក់ និង ១៦៨ ដងពីអ៊ីរ៉ង់ គឺជាកំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រដែលអាចប្រើជាឯកសារយោង នៅពេលមានការពិភាក្សាអំពីសន្តិសុខផ្លូវសមុទ្រ និងការការពារនាវាដឹកប្រេងនៅក្នុងតំបន់ឈូងសមុទ្រ។