ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា ភាពអត់ការងារធ្វើរបស់យុវជន សំដៅទៅលើសមាមាត្រនៃកម្លាំងពលកម្មដែលមានអាយុចន្លោះ ១៥ ដល់ ២៤ ឆ្នាំ ដែលគ្មានការងារធ្វើ ប៉ុន្តែកំពុងស្វែងរកការងារ។ ចំណែកឯភាពអត់ការងារធ្វើរបស់យុវមនុស្សពេញវ័យវិញ សំដៅទៅលើក្រុមអាយុពី ២៥ ដល់ ៣៤ ឆ្នាំ។ បញ្ហានេះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាសូចនាករសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់មួយ និងជាក្តីបារម្ភសម្រាប់ប្រទេសជាច្រើន ដោយសារវាអាចនាំទៅដល់អស្ថិរភាពសង្គម ការធ្វើចំណាកស្រុក និងការខាតបង់សក្តានុពលសេដ្ឋកិច្ច។

អត្រាអត់ការងារធ្វើក្នុងចំណោមយុវជន ជាធម្មតាមានកម្រិតខ្ពស់ជាងអត្រាទូទៅ ដោយសារយុវជនតែងតែប្រឈមមុខនឹងឧបសគ្គដូចជា កង្វះបទពិសោធន៍ការងារ ជំនាញមិនត្រូវគ្នា និងការប្រកួតប្រជែងខ្ពស់។ យោងតាមវិគីភីឌា បញ្ហានេះមានលក្ខណៈជាសកល ប៉ុន្តែទំហំរបស់វាមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំងរវាងតំបន់នានា។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

យោងតាមវិគីភីឌា ភាពអត់ការងារធ្វើរបស់យុវជនមានភាពខុសគ្នាតាមតំបន់។ នៅក្នុងតំបន់មជ្ឈិមបូព៌ា និងអាហ្រ្វិកខាងជើង អត្រានេះច្រើនតែស្ថិតក្នុងចំណោមខ្ពស់បំផុតក្នុងពិភពលោក ដោយសារកំណើនប្រជាជនយុវជនយ៉ាងឆាប់រហ័ស និងឱកាសការងារមានកម្រិត។ នៅអឺរ៉ុបខាងត្បូង ជាពិសេសក្នុងប្រទេសអេស្ប៉ាញ ក្រិក និងអ៊ីតាលី អត្រានេះបានកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងបន្ទាប់ពីវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចឆ្នាំ ២០០៨ ។ នៅតំបន់អាស៊ី ប្រទេសដែលមានប្រជាជនវ័យក្មេងច្រើនដូចជា ឥណ្ឌា និងឥណ្ឌូនេស៊ី ក៏កំពុងប្រឈមនឹងបញ្ហានេះផងដែរ បើទោះជាសេដ្ឋកិច្ចពួកគេកំពុងរីកចម្រើនក៏ដោយ។ នៅកម្ពុជា សមាមាត្រយុវជនខ្ពស់ធ្វើឱ្យបញ្ហានេះកាន់តែមានសារៈសំខាន់សម្រាប់រដ្ឋាភិបាល និងសង្គម។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

ភាពអត់ការងារធ្វើរបស់យុវជនមិនមែនជាបញ្ហាថ្មីនោះទេ។ យោងតាមវិគីភីឌា នៅក្នុងអំឡុងវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចធំ (Great Depression) នៃទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៣០ យុវជនជាច្រើនបានបាត់បង់ការងារ ហើយភាពអត់ការងារធ្វើក្នុងចំណោមពួកគេបានក្លាយជាក្តីព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំង។ ទោះយ៉ាងណា បញ្ហានេះបានក្លាយជាប្រធានបទជាសកលម្តងទៀតនៅពេលវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុឆ្នាំ ២០០៨ បានកើតឡើង។ នៅប្រទេសជាច្រើន អត្រាអត់ការងារធ្វើរបស់យុវជនបានកើនឡើងទ្វេដង ហើយរដ្ឋាភិបាលត្រូវបង្កើតគោលនយោបាយដើម្បីដោះស្រាយ។

ភាពអត់ការងារធ្វើរបស់យុវជនក៏បានដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់នៅក្នុងចលនាតវ៉ាសង្គមមួយចំនួន ជាពិសេសក្នុងអំឡុងបដិវត្តន៍អារ៉ាប់ (Arab Spring) ឆ្នាំ ២០១១ ដែលក្នុងនោះយុវជនដែលគ្មានការងារធ្វើ និងខកចិត្តនឹងស្ថានភាពសេដ្ឋកិច្ច បានដឹកនាំការតវ៉ាទាមទារការផ្លាស់ប្តូរនយោបាយ។ យោងតាមវិគីភីឌា កង្វះឱកាសការងារត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាមូលហេតុចម្បងមួយនៃភាពចលាចលក្នុងតំបន់ទាំងនោះ។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

ភាពអត់ការងារធ្វើរបស់យុវជនមានទំនាក់ទំនងជាមួយកត្តាសេដ្ឋកិច្ចជាច្រើន។ យោងតាមវិគីភីឌា មូលហេតុចម្បងរួមមាន ការមិនចុះសម្រុងគ្នារវាងជំនាញដែលយុវជនមាន និងតម្រូវការទីផ្សារការងារ (skills mismatch) ការធ្លាក់ចុះសេដ្ឋកិច្ច ការរីកចម្រើននៃបច្ចេកវិទ្យាស្វ័យប្រវត្តិដែលជំនួសកម្លាំងពលកម្ម និងគោលនយោបាយការងារមិនសមស្រប។ លើសពីនេះ ប្រទេសដែលមានសេដ្ឋកិច្ចពឹងផ្អែកលើវិស័យមិនផ្លូវការ ឬវិស័យកសិកម្មធំ តែងតែមានការលំបាកក្នុងការបង្កើតការងារសមរម្យសម្រាប់យុវជនដែលមានការអប់រំ។

ក្នុងវប្បធម៌វិញ យុវជនដែលគ្មានការងារធ្វើអាចប្រឈមនឹងការរើសអើង ការបាត់បង់ឋានៈសង្គម និងសម្ពាធផ្លូវចិត្ត។ យោងតាមវិគីភីឌា បញ្ហានេះអាចពន្យារពេលការសម្រេចជីវិតសំខាន់ៗដូចជា អាពាហ៍ពិពាហ៍ និងការមានកូន ដែលនាំឲ្យមានការប្រែប្រួលប្រជាសាស្ត្រក្នុងសង្គម។ នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ការបង្កើតការងារសម្រាប់យុវជនគឺជាការចាំបាច់ដើម្បីរក្សាស្ថិរភាពសង្គម និងទាញយកប្រយោជន៍ពីភាគលាភប្រជាសាស្ត្រ (demographic dividend)។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

បច្ចុប្បន្ននេះ ភាពអត់ការងារធ្វើរបស់យុវជននៅតែជាកង្វល់កំពូលសម្រាប់រដ្ឋាភិបាល និងអង្គការអន្តរជាតិ។ យោងតាមវិគីភីឌា វេទិកាសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក និងអង្គការពលកម្មអន្តរជាតិតែងតែដាក់បញ្ចូលបញ្ហានេះក្នុងរបាយការណ៍ហានិភ័យសកល។ វិបត្តិកូវីដ-១៩ បានធ្វើឱ្យស្ថានភាពកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ ដោយបានបង្កើនភាពអត់ការងារធ្វើក្នុងចំណោមយុវជនលឿនជាងមនុស្សពេញវ័យ។

សម្រាប់អ្នកអាន KhmerPulse នៅកម្ពុជា ការយល់ដឹងអំពីនិន្នាការអន្តរជាតិ និងតំបន់ជុំវិញភាពអត់ការងារធ្វើរបស់យុវជន គឺមានសារៈសំខាន់ដើម្បីតាមដានគោលនយោបាយ និងឱកាសការងារនៅក្នុងប្រទេស។ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយ រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបានដាក់ចេញកម្មវិធីជាច្រើនដើម្បីជំរុញការបណ្តុះបណ្តាលជំនាញវិជ្ជាជីវៈ និងការបង្កើតការងារ ជាពិសេសក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យា និងសហគ្រាសខ្នាតតូច។ យោងតាមរបាយការណ៍ព័ត៌មាននានា អត្រាអត់ការងារធ្វើផ្លូវការនៅកម្ពុជាមានកម្រិតទាប ប៉ុន្តែភាគច្រើននៃយុវជនធ្វើការក្នុងវិស័យមិនផ្លូវការដែលមានប្រាក់ឈ្នួលទាប និងគ្មានស្ថិរភាព។ ដូច្នេះ ការតាមដានព័ត៌មានអំពីទីផ្សារការងារ និងគោលនយោបាយរបស់រដ្ឋាភិបាលគឺមានប្រយោជន៍សម្រាប់សហគមន៍ខ្មែរ។