ទិដ្ឋភាពទូទៅ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា កងទ័ពជើងទឹក Royal Navy គឺជាកម្លាំងសង្គ្រាមជើងទឹកនៃចក្រភពអង់គ្លេស ដែលទទួលខុសត្រូវការពារប្រទេស ដែនដីអាណាព្យាបាល និងដែនដីក្រៅប្រទេសពីការឈ្លានពានតាមសមុទ្រ។ វាជាផ្នែកមួយនៃកងកម្លាំងជើងទឹកព្រះមហាក្សត្រ ហើយមន្ត្រីរបស់ខ្លួនទទួលគណៈកម្មការពីព្រះមហាក្សត្រ។ កងទ័ពជើងទឹកនេះមានដើមកំណើតពីដើមសតវត្សទី១៦ ហើយត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា “Senior Service” (សេវាកម្មជាន់ខ្ពស់) ដោយសារតែវាជាកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធចំណាស់ជាងគេបំផុតនៅចក្រភពអង់គ្លេស។

បច្ចុប្បន្ន Royal Navy មាននាវាទំនើបៗជាច្រើន ដូចជានាវាផ្ទុកយន្តហោះថ្នាក់ Queen Elizabeth នាវាពិឃាត Type 45 នាវាចម្បាំង Type 23 នាវាមុជទឹកនុយក្លេអ៊ែរថ្នាក់ Astute និង Vanguard ព្រមទាំងកងកម្លាំងពិសេស Royal Marines និង Fleet Air Arm ។ វត្តមានសកលរបស់ខ្លួនជួយធានាសន្តិសុខផ្លូវសមុទ្រនិងគាំទ្រគោលនយោបាយការបរទេសរបស់ចក្រភពអង់គ្លេស។

ភូមិសាស្ត្រ និងប្រជាជន

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា Royal Navy មានមូលដ្ឋានជើងទឹកសំខាន់ៗនៅទូទាំងចក្រភពអង់គ្លេស ដូចជា HMNB Portsmouth និង HMNB Devonport ។ មូលដ្ឋាន HMNB Clyde នៅ Faslane (បង្ហាញក្នុងរូបភាព) ជាមូលដ្ឋានរបស់នាវាមុជទឹកថ្នាក់ Vanguard ដែលផ្ទុកមីស៊ីលបាលីស្ទីក Trident សម្រាប់ការរារាំងនុយក្លេអ៊ែរ។ ក្រៅពីនេះ កងទ័ពជើងទឹករក្សាវត្តមាននៅក្រៅប្រទេស ដូចជានៅឈូងសមុទ្រពែរ្ស និងតំបន់អង់តាក់ទិកតាមរយៈនាវា HMS Protector ។

បុគ្គលិករបស់ Royal Navy មានប្រមាណ ៣០,០០០ នាក់ ដោយរាប់បញ្ចូលទាំង Royal Marines (កងកុម្មង់ដូសមុទ្រ) និង Fleet Air Arm ។ ការហ្វឹកហ្វឺនធ្វើឡើងនៅមហាវិទ្យាល័យ Britannia Royal Naval College នៅ Dartmouth។ កងកម្លាំងនេះធ្លាប់បានចូលរួមប្រតិបត្តិការនៅលើគោកដូចជានៅអាហ្វហ្គានីស្ថានក្នុងឆ្នាំ២០១០។

ប្រវត្តិសាស្ត្រ

ប្រភព: Wikipedia

យោងតាមវិគីភីឌា កប៉ាល់ចម្បាំងត្រូវបានស្តេចអង់គ្លេសនិងស្កុតឡែនប្រើតាំងពីសម័យមជ្ឈឹម ប៉ុន្តែការប្រយុទ្ធជើងទឹកធំដំបូងកើតឡើងក្នុងសង្គ្រាមរយឆ្នាំជាមួយបារាំង។ កងទ័ពជើងទឹក Royal Navy ទំនើបមានឬសគល់ពីដើមសតវត្សទី១៦ ហើយព្រឹត្តិការណ៍ដ៏សំខាន់មួយគឺការកម្ចាត់កងនាវាចរអេស្ប៉ាញនៅឆ្នាំ១៥៨៨ ដែលបានពង្រឹងឥទ្ធិពលជើងទឹកអង់គ្លេស។

នៅសតវត្សទី១៨-១៩ Royal Navy បានឈានដល់ចំណុចកំពូល។ នាវា HMS Victory ដែលជាស្មាតហ្វូនរបស់ឧត្តមនាវីឯក Nelson នៅសមរភូមិ Trafalgar ឆ្នាំ១៨០៥ នៅតែស្ថិតក្នុងការបម្រើរហូតដល់សព្វថ្ងៃ។ ការរុករករបស់ប្រធានក្រុម James Cook ការទម្លាក់គ្រាប់បែកលើអាល់ជៀរក្នុងឆ្នាំ១៨១៦ ដើម្បីបញ្ឈប់ពាណិជ្ជកម្មទាសករ និងការចាប់យកកោះជូសានក្នុងសង្គ្រាមអាភៀនលើកទីមួយ (ឆ្នាំ១៨៤១) ជាឧទាហរណ៍នៃឥទ្ធិពលសកលរបស់ខ្លួន។

នៅសតវត្សទី២០ Royal Navy បានចូលរួមសមរភូមិ Jutland ក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទី១ និងទទួលការយាងទស្សនាពីព្រះមហាក្សត្រ George VI នៅ Scapa Flow ក្នុងឆ្នាំ១៩៤៣។ ក្រោយសង្គ្រាម ការបាញ់សាកល្បងមីស៊ីលផូឡារីសពីនាវាមុជទឹក HMS Revenge ក្នុងឆ្នាំ១៩៨៣ បានសម្គាល់ការចាប់ផ្តើមនៃយុគសម័យនុយក្លេអ៊ែររបស់ខ្លួន។

សេដ្ឋកិច្ច និងវប្បធម៌

ប្រភព: Wikipedia

តាមវិគីភីឌា កងទ័ពជើងទឹក Royal Navy មានផលប៉ះពាល់សេដ្ឋកិច្ចធំធេង។ ការកសាងនាវាផ្ទុកយន្តហោះថ្នាក់ Queen Elizabeth ដែលចំណាយរាប់ពាន់លានផោន បានបង្កើតការងាររាប់ពាន់ និងគាំទ្រឧស្សាហកម្មការពារជាតិ។ មូលដ្ឋានជើងទឹកនានាក៏ជាកត្តាសេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់តំបន់ជុំវិញផងដែរ។

ខាងវប្បធម៌ Royal Navy មានប្រពៃណីនិងមោទកភាពជ្រៅជ្រះ។ ឋានៈ “Senior Service” បង្ហាញពីភាពចំណាស់និងកិត្តិយស។ នាវាប្រវត្តិសាស្ត្រដូចជា HMS Victory នៅតែមាននាយទាហានបញ្ជាការ និងជានិមិត្តរូបនៃមរតកជាតិសម្រាប់ចក្រភពអង់គ្លេស។ ពិធីបុរាណ និងការគាំទ្រពីសាធារណៈជនក៏ជាផ្នែកមួយនៃអត្តសញ្ញាណរបស់ខ្លួនដែរ។

ការពាក់ព័ន្ធបច្ចុប្បន្ន

ប្រភព: Wikipedia

ក្នុងបរិបទបច្ចុប្បន្ន Royal Navy ដើរតួយ៉ាងសកម្មក្នុងសន្តិសុខសកល។ រូបភាពពីវិគីភីឌាបង្ហាញថា វត្តមានរបស់ខ្លួននៅឈូងសមុទ្រពែរ្សជាធម្មតាមាននាវាពិឃាត Type 45 និងនាវាប្រឆាំងមីន ដែលមានសារៈសំខាន់សម្រាប់សន្តិសុខថាមពល និងសេរីភាពធ្វើនាវាចរណ៍។ ក្រុមបេសកកម្មនាវាផ្ទុកយន្តហោះ HMS Queen Elizabeth ក៏បានធ្វើនាវាចរណ៍ទៅកាន់មហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក ដើម្បីពង្រឹងទំនាក់ទំនងជាមួយសម្ព័ន្ធមិត្ត និងបង្ហាញវត្តមានក្នុងតំបន់ឥណ្ឌូប៉ាស៊ីហ្វិក។

ទន្ទឹមនឹងនេះ ការរារាំងនុយក្លេអ៊ែរតាមរយៈនាវាមុជទឹក Vanguard នៅតែជាភារកិច្ចស្នូល។ យន្តហោះ F-35B ដែលប្រតិបត្តិការពីនាវាផ្ទុកយន្តហោះ បន្ថែមសមត្ថភាពវាយប្រហារជឿនលឿន ខណៈដែលកងកម្លាំង Royal Marines អាចបំពេញបេសកកម្មពិសេសបានគ្រប់ទីកន្លែង។ សកម្មភាពទាំងនេះធ្វើឱ្យ Royal Navy ជាតួអង្គដ៏សំខាន់ក្នុងសន្តិសុខសមុទ្រអន្តរជាតិ ហើយពាក់ព័ន្ធនឹងតំបន់ដែលប្រទេសកម្ពុជានិងអាស៊ីអាគ្នេយ៍ចាប់អារម្មណ៍។