BBC បាន រាយការណ៍ ថា លោក Rollins ត្រូវបាន គេ ស្គាល់ ទូទាំង ពិភពលោក ថាជា « Saxophone Colossus » ។ យោងតាម South China Morning Post អាល់ប៊ុម Jazz Colossus ដែល ថត ក្នុង ឆ្នាំ ១៩៥៦ បាន ផ្តល់ ឱ្យ គាត់ នូវ ងារ នេះ ។ The Guardian បាន សរសេរ ថា គាត់ ជា តារា ជំនាន់ បេបប (bebop) ចុងក្រោយ មួយ រូប ហើយ ធ្លាប់ សហការ ជាមួយ Miles Davis, Thelonious Monk និង John Coltrane ។ France24 បាន កត់សម្គាល់ ថា អាជីព ដ៏ វែងឆ្ងាយ របស់ គាត់ បាន ជួយ កំណត់ និយមន័យ តន្ត្រី ហ្សាស ទំនើប ។

យោងតាម South China Morning Post លោក Rollins ធ្លាប់ មាន ការ សង្ស័យ លើ ខ្លួនឯង យ៉ាង ខ្លាំង បន្ទាប់ ពី អាល់ប៊ុម Jazz Colossus ទទួល បាន ជោគជ័យ ។ នៅ រដូវក្តៅ ឆ្នាំ ១៩៥៩ គាត់ បាន ចាប់ផ្តើម ហាត់ សាក់សូហ្វូន តែម្នាក់ឯង នៅ លើ ស្ពាន Williamsburg Bridge ក្នុង ទីក្រុង ញូវយ៉ក អស់ រយៈពេល ជាង ២ ឆ្នាំ ដើម្បី កែប្រែ ស្ទីល លេង របស់ គាត់ ឡើងវិញ ។ កាសែត The Hindu បាន ពណ៌នា គាត់ ថាជា « ទេពកោសល្យ ដែល គ្មាន ថ្ងៃ ស្ងប់ » ដោយ សរសើរ ពី សម្លេង សាក់សូហ្វូន ដ៏ មោះមុត និង ការ ពិសោធន៍ មិនចេះ នឿយហត់ របស់ គាត់ ។

មរណភាព របស់ លោក Sonny Rollins ត្រូវបាន គេ ចាត់ទុក ថា ជា ការបាត់បង់ ដ៏ ធំធេង មួយ សម្រាប់ វិស័យ តន្ត្រី ហ្សាស សកល ។ The Guardian បាន ហៅ គាត់ ថា ជា « ទេពកោសល្យ នៃ ការ បង្កើត សាច់ភ្លេង និង អ៊ីមប្រូវីស » (genius of melodic invention and improvisation) ហើយ បាន កត់សម្គាល់ ថា គាត់ ជា តារា ជំនាន់ បេបប ចុងក្រោយ មួយ រូប ដែល បាន បន្សល់ ឥទ្ធិពល ជា និរន្តរ៍ ដល់ តន្ត្រីករ ជំនាន់ ក្រោយ ។