យោងតាមអត្ថបទរបស់ Wikipedia ស្តីពីនាវាចម្បាំងថ្នាក់ North Carolina នៅក្នុងឆ្នាំ ១៩៣៧ កងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកបានចេញបញ្ជាទិញនាវាចម្បាំងល្បឿនលឿនពីរគ្រឿងដំបូងគេគឺ USS North Carolina (BB-55) និង USS Washington (BB-56) ពីកំពង់ផែនាវា New York (Brooklyn Navy Yard) និងកំពង់ផែនាវា Philadelphia Naval Shipyard តាមលំដាប់។ ព្រឹត្តិការណ៍នេះបានបញ្ចប់រយៈពេល «ឈប់សម្រាក» ក្នុងការសាងសង់នាវាចម្បាំងដែលមានរយៈពេលជាងមួយទសវត្សរ៍ ដោយសារតែសន្ធិសញ្ញានាវាចម្បាំង Washington ឆ្នាំ ១៩២២ និងសន្ធិសញ្ញាទីក្រុងឡុងដ៍ជាបន្តបន្ទាប់។

តាមអត្ថបទស្តីពី «Fast battleship» នៅលើ Wikipedia នាវាចម្បាំងល្បឿនលឿនគឺជានាវាចម្បាំងដែលផ្តល់សារៈសំខាន់ដល់ល្បឿនខ្ពស់ដោយមិនចាំបាច់លះបង់កម្លាំងការពារ ឬកម្លាំងវាយប្រហារ។ មុនសម័យនេះ នាវាចម្បាំងប្រភេទ Dreadnought ភាគច្រើនត្រូវបានរចនាឡើងជាមួយល្បឿនទាប ខណៈដែលនាវាចម្បាំងល្បឿនលឿនអាចធ្វើដំណើរបានក្នុងល្បឿន ២៧ ទៅ ៣០ knots ដែលធ្វើឱ្យវាអាចបំពេញតួនាទីបន្ថែមដូចជាការការពារក្រុមនាវាផ្ទុកយន្តហោះ (aircraft carriers) ជាដើម។

យោងតាមអត្ថបទ Wikipedia ស្តីពី USS North Carolina សន្ធិសញ្ញានាវាចម្បាំង Washington ឆ្នាំ ១៩២២ បានកំណត់ទម្ងន់ផ្លាស់ទឹកអតិបរមាត្រឹម ៣៥,០០០ តោន និងកម្រិតទំហំកាំភ្លើងធំត្រឹម ១៦ អ៊ីញ ហើយក៏បានហាមឃាត់ការសាងសង់នាវាចម្បាំងថ្មីអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំផងដែរ។ ដោយសារហេតុនេះ សហរដ្ឋអាមេរិកមិនបានសាងសង់នាវាចម្បាំងថ្មីចាប់តាំងពីថ្នាក់ West Virginia ក្នុងដើមទសវត្សរ៍ ១៩២០ ឡើយ។ នៅពាក់កណ្ដាលទសវត្សរ៍ ១៩៣០ ជាមួយនឹងការកើនឡើងនូវភាពតានតឹងអន្តរជាតិ សភាអាមេរិកបានអនុញ្ញាតិឱ្យសាងសង់នាវាចម្បាំងថ្មីក្រោមសន្ធិសញ្ញាទីក្រុងឡុងដ៍លើកទីពីរ ដែលមាន «កថាខណ្ឌជណ្តើរ» (escalator clause) អនុញ្ញាតឱ្យដំឡើងទំហំកាំភ្លើងធំពី ១៤ អ៊ីញ ទៅ ១៦ អ៊ីញ ប្រសិនបើប្រទេសហត្ថលេខីផ្សេងទៀតមិនយល់ព្រមតាម។

ដូចដែលបានកត់ត្រាក្នុងអត្ថបទ Wikipedia ស្តីពីនាវាចម្បាំងថ្នាក់ North Carolina នាវាចម្បាំងថ្នាក់នេះត្រូវបានរចនាឡើងដោយមានទម្ងន់ផ្លាស់ទឹកស្ដង់ដាប្រហែល ៣៥,០០០ តោន បំពាក់ដោយកាំភ្លើងធំចំនួន ៩ ដើមទំហំ ១៦ អ៊ីញ នៅក្នុងប៉មបីជាន់បី (triple turrets) និងកាំភ្លើងបាញ់ពីរជាន់ទំហំ ៥ អ៊ីញ ជាគ្រឿងបន្ទាប់បន្សំ។ ពីដើមឡើយ គម្រោងដើមបានគ្រោងប្រើកាំភ្លើង ១៤ អ៊ីញ តែ «កថាខណ្ឌជណ្តើរ» ធ្វើឱ្យអាចដំឡើងទៅប្រើកាំភ្លើងធំជាងនេះ។ ល្បឿនអតិបរមារបស់នាវាប្រភេទនេះគឺប្រមាណ ២៨ knots ដែលគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីដើរតួជានាវាការពារក្រុមកងនាវាផ្ទុកយន្តហោះយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

តាមអត្ថបទ Wikipedia ស្តីពី Brooklyn Navy Yard កំពង់ផែនាវា New York (Brooklyn Navy Yard) គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលសាងសង់នាវាចម្បាំងដ៏សំខាន់មួយរបស់អាមេរិកតាំងពីដើមសតវត្សរ៍ទី ១៩ មក។ ចំណែកឯកំពង់ផែនាវា Philadelphia Naval Shipyard ត្រូវបានរៀបរាប់ក្នុងអត្ថបទដាច់ដោយឡែកថា ជាកន្លែងផលិតនាវាដំបូងគេរបស់កងទ័ពជើងទឹកសហរដ្ឋអាមេរិកចាប់តាំងពីឆ្នាំ ១៨០១ មកម្ល៉េះ។ ការប្រគល់កិច្ចសន្យាទៅឱ្យកំពង់ផែទាំងពីរនេះបង្ហាញពីការពឹងផ្អែកលើឧស្សាហកម្មសាងសង់នាវាប្រពៃណីរបស់ឆ្នេរខាងកើតសហរដ្ឋអាមេរិក។

យោងតាមអត្ថបទ Wikipedia ស្តីពី USS North Carolina និង USS Washington នាវា North Carolina ត្រូវបានចាប់ផ្តើមសាងសង់ (laid down) នៅឆ្នាំ ១៩៣៧ និងបញ្ចប់នៅខែមេសា ១៩៤១ ខណៈដែលនាវា Washington ចាប់ផ្តើមសាងសង់នៅឆ្នាំ ១៩៣៨ និងបញ្ចប់នៅខែឧសភា ១៩៤១។ នៅពេលនោះ សហរដ្ឋអាមេរិកនៅអព្យាក្រឹត ប៉ុន្តែការវាយប្រហារលើកំពង់ផែ Pearl Harbor នៅថ្ងៃទី ៧ ធ្នូ ១៩៤១ បានទាញសហរដ្ឋអាមេរិកចូលក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ ដែលនាវាទាំងពីរនេះនឹងដើរតួយ៉ាងសំខាន់ក្នុងសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិក។

ក្នុងសង្គ្រាមលោកលើកទី ២ ប្រភព Wikipedia ដដែលបានឱ្យដឹងថា នាវា North Carolina បានទទួលពានរង្វាន់ Battle Stars ចំនួន ១៥ សម្រាប់ការចូលរួមក្នុងយុទ្ធនាការធំៗដូចជា Guadalcanal សមុទ្រ Philippine និងកោះ Okinawa ។ រីឯនាវា Washington បានល្បីឈ្មោះដោយបានពន្លិចនាវាចម្បាំងជប៉ុន Kirishima នៅក្នុងសមរភូមិ Guadalcanal ខែវិច្ឆិកា ១៩៤២ ដែលបង្ហាញពីប្រសិទ្ធភាពនៃនាវាល្បឿនលឿនក្នុងការប្រយុទ្ធពេលយប់។ ក្រោយសង្គ្រាម នាវា North Carolina ត្រូវបានរក្សាទុកជានាវាសារមន្ទីរនៅរដ្ឋ North Carolina ដែលបច្ចុប្បន្ននៅតែទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរ និងជាសាក្ខីភាពនៃសមត្ថភាពវិស្វកម្មនាវាចម្បាំងអាមេរិក។

ឥទ្ធិពលនៃថ្នាក់ North Carolina បានបន្តទៅដល់នាវាចម្បាំងជំនាន់ក្រោយៗដូចជា ថ្នាក់ South Dakota និងថ្នាក់ Iowa ដែលសុទ្ធសឹងជានាវាល្បឿនលឿន និងមានតួនាទីស្នូលក្នុងការការពារក្រុមនាវាផ្ទុកយន្តហោះក្នុងសង្គ្រាមប៉ាស៊ីហ្វិក។ យោងតាមអត្ថបទ Wikipedia ស្តីពីនាវាចម្បាំងល្បឿនលឿន ការរចនានេះបានកំណត់ឡើងវិញនូវគំនិតនៃនាវាចម្បាំងទំនើប ដោយបញ្ជាក់ថាល្បឿន និងកម្លាំងត្រូវតែមានតុល្យភាព។ ជាង ៨០ ឆ្នាំក្រោយមក ប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការបញ្ជាទិញឆ្នាំ ១៩៣៧ នៅតែជាចំណុចរបត់នៃយុទ្ធសាស្ត្រនាវាចម្បាំងរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក និងជាមេរៀនស្តីពីការសម្របខ្លួនទៅនឹងបរិបទសន្តិសុខពិភពលោកដែលកំពុងផ្លាស់ប្តូរ។